t Is veurjoar en dat zellen we wieten ok. Zun of storm, snij of snij. Weer of gien weer.
Doar lagen twee eikes ien t nustje van stro van dong die eerder t joar over t land uutreden is. t Bizunder aan de eikes is dat de zwarte vlekken niet percies op e stompe polen zitten. Ondergrond van t ei ien graslaand is altied bruneger. Kiewieten hemmen t goed veur mekoar.
n Aander nust met een ei lag op t baauwlaand, met olde maisstoppels. Grond van klei en veen en veural nat. Meer oliefgroen, sums wat voalachteg groen.
n Schoap moakt gien nust. En toch het der wel n bepoalde stekt doar de ooi lammern wil. As de wotterbloas eenmoal knapt is, wil de ooi doar lammern. Ze lopt sums wat deur t hok, met ofhaangende steert, mor ze keert weerom. De ooi krabt met de veurpoot ien stro, draait wat kringeltjes en gijt weer leggen op dat plak.
