Toen kwam der n onverwachtse wendeng ien t verhoal. Om wat te luchten ston e deur van e keuken open. Om toch mor wat te luchten an t enne van e dag.
We heuren n doffe klap.
Doar lag t mantje merel op e tegels. Ien de vlucht onderbroken deur openstoande deur.
T dier zag der wat pips uut. n Bord met wotter veurzet. Met de vingers de snoavel open wurmd. Druppels wotter ien e bek doan.t Oogje ging wat vedder open. Mor wel denkt, met zuks n blik ien d'ogen, aan vliegen?
Hoe zol dat goan met de jonge merels die ien t nust zatten te wachten? Wel mos nou jonge merels voer geven? Kon moeke merel dat wel allenneg òf? Zoveul vroagen.
Hemel leek nog blaauw, mor boven de huzen verschenen donkere wolken. Overdrachtelek dan, ien dit geval. Op de nok van t dak zatten twee zwad-widde vogels rusteg te wachten. Toen ik beder keek, meende ik moeke okster te bespeuren met links n jong, dat der hongereg uutzag.
Dat belooft nog wat veur vanoavend, docht ik. Misschien mos k mor wat langer opblieven.

