20 meert was de veurdracht ien Pervincioale Stoaten van Grunnen. Wat bliekt: PS is tot nije ienzichten kommen. Je kennen rusteg stellen: Poëzie ienspireert!
Zo bliekt dat poëzie Grunnengen ienspirereert!
Over poëzie, creativiteit en dichtactiviteiten ien t Westerkertiers (West-Gronings) en in het Nederlands.
20 meert was de veurdracht ien Pervincioale Stoaten van Grunnen. Wat bliekt: PS is tot nije ienzichten kommen. Je kennen rusteg stellen: Poëzie ienspireert!
Zo bliekt dat poëzie Grunnengen ienspirereert!
Dizze moand is Meertmoand Streektoalmoand.
Börgemeester Ard van der Tuuk het de nije bundel UUTKOMST ien ontvangst nommen.
Ik mocht aan t begun van de roadsvergoadereng het gedicht Grunnengen uut de nije bundel veurdroagen.
Je kennen de veurdracht ien de roadsvergoadereng vanòf tiedstip 00.21.55 heuren: Veurdracht Gedicht Grunnengen.
En goed nijs: de örganisoatsie Mien Westerkwartier het subsidie kregen veur heur aktiviteiten.
t Enne van april/begun mei. Wilde eenden bennen al langer aan e leg. Nou is t tied veur aandere eenden, gliek de zummerteeling, krakeend en slobeend.
Verscheidene van dizze eenden, zitten niet as de wilde eend drekst ien slootswal of aan t wotter van tocht. Zummerteeling en slobeend moaken een nust midden op t laand.
Eier stoppen ze toe met grasspieren die ze plukt hemmen. Die vallen dan een week wat meer op, omdat de grasspieren geel worden, terwijl t overige gras groen deurgroeit. Tot t gras veul langer wordt en ales òfdekt wordt.
Summege nusten bennen mor min te vienden. Dat ken verscheidene oorzoaken hemmen. Nusten vallen ok minder op, as de vogel zitten blift. Dizze gruto drukt hem tegen e grond en verroert heur niet.
Toen k vijf joar was, vertelde mien opa dat hij n bizunder vogelnust vonden har. Bij t maaien had-er n gruto op t nust zien. De vogel verroerde heur niet. Ok toen er dichterbij kwam, bleef de vogel stil zitten, wegdrukt tegen e grond tussen de grasspieren. Totdat hij de vogel ien de handen pakte.Hij har de vogel een touwtje om de poot doan. Zo kon er de vogel loater weer herkennen.
n Old en klein verhoal, mor op mij moek et slim veul iendruk. t Was ien e joaren tachteg dat ik veur t eerst zulf n nust vond, met n gruto die gewoon zitten bleef. Bij kiewieten is et mij nog noeit overkommen. n Poar keer dat n tureluur op t nust zitten bleef, mor bij de gruto heb ik t voakst met moakt.
Doar was er weer. Verleden joar zag k hum veur t eerst niet ver vanòf huus. Niet ver vanòf n viever. Of is et eiglieks 'heur'? Mor t is uutkieken gebloazen. Je zien de kiewietsbloem zo mor over de kop. Wat ielege stengels, wat spieren van blad en dan kommen de knoppen.
En uut de knop komt zuks n mooie bloem, purpelkleureg (sangen wordt ok wel zeid ien t Grunnegs, mor voak meer op t Hogelaand). De kelkbladden hemmen n geblokt patroon.
Mor dan met de nachtvorst, regen, gijt et hard. De knop gijt open, bloem bluit goed en wel en noa n lutje week is et beurd. Kelkbladden vallen òf en gele stampers hangen der wat verloren bij. t Is over met de kiewietsbloem. Wachten op n nij joar.
Der is aal weer huul wat wotter vallen leste doagen. Gewoonlieks veul heil en zegen ien t nije joar. Tot nog toe meer Veul snij en regen, en dan veural van t leste.
Wotter is der ien soorten en moaten. Zolt wotter, zoet wotter. Deurschienend en troebel wotter.
Ok niet aal t wotter weerspiegelt. Zo ken t wotter van een en dezulfde plas verschillend wezen. Woar dat aan leit, vroag k me òf. Misschien het wotter diepte neudeg veur weerspiegeleng. Niet te ondiepe plassen. Zol dat et wezen? Weerspiegeleng deur diepgang, en dat geft weer ruumte.