Erken en Donald Duck

 Bij winterdag krupen en zwommen eenden noar mekoar toe.

Hier zwemt n koppel kuufeenden ien t Van Starkenborghkenoal. Bruunzwarten en bonten. Bonten bennen ien e meerderheid. Dat bennen de erken (mannetjes eenden). 

Met de wilde eend gijt et al krekt zo. Dizze koppel was veur mij n record van eendenaantallen uut evenwicht: 30 erken en 9 wiefkes. 

Der zitten behalve kleur nog n groot verschil tussen erken en wiefkes: t geluud

Erken kwaken niet. Allenneg wiefkes kwaken: kwaak-kwaak. Donald Duck (dat is n erk, zol k zeggen) kwaakt niet echt. Erken moaken n hijgend en sissend geluud. As je Donald Duck goed noadoen willen, moe-je geluud moaken met/ien een wang, met tanden op mekoar. Kiender wieten dat goed. Dat was oeit n opdracht ien tekenfilmprogramma op tv. 

Noa zoveul snij willen ze op zoek noar wurms ien parken en perken. 

Winter

Strenge winters kommen en goan geregeld. Allenneg is de moat ien de regel voak ver te zoeken ien de komst van strenge winters. Dizze winter roept toch herinneringen wakker van '79. Of toen ien '87 toen t aldernoaste kold was, met n haarde wiend, die deur merg en been ging.

Ien '79 vroor t zo haard ien buten, mor ok ien de boerderij, dat de eier van e pieken ien de hut kepot vroren. As t haard genog vrust, dan barst de schoal n keer open.

Nou har k vanmörgen ok n bevroren ei van n krielpiek, die met zien glenrooie kam niet van opholden wiet. t Ei is de nacht niet goed deurkommen.

Vanmirreg he'k nog mor wat stro ien de legkasten stopt. Dan kennen de pieken nachts de waarmte beder vastholden as ze aalmoal tegen nkander aankrupen.