Gedicht Uutzicht op e tuun

n Gedicht met beeld: Uutzicht op e tuun. 

 

De potloodtekeneng is van mien dochter Ada Oostenbrink. 

t Gedicht stijt ien de bundel Zolt en Stof (Vliedorp Houwerziel 2017) 

Vogels vangen en ringen

Lest bij t Tjeukemeer an t vogelvangen west. t Gebeurt niet zo voak dat je n gezonde vogel ien e handen hemmen kennen. Gewoonlieks bennen ien t wild vogels die je vastholden kennen, ziek. 

Vogelvanger Jan de Jong vangt en ringt vogels al meer as 30 joar. Die man wiet zoveul, doar he'k aantekenboekje veur neudeg om alles te ontholden. n Dagje met op stap is n beleveng doar an t meer bij Reahel / Rohel. 

De blauwborst (Luscinia svecica) vond t bizunder. Femilie van de tapuiten.

Dizze nachtegaal (Luscinia megarhynchos) keek der aal van op. De netten bennen zo fien, doar kiek je as vogel overhin, of deurhin.

Mor de moazen bennen onverbiddelek. 

 

Vogels worden bevrijd en even vastholden ien leefnetten.

Noa t ringen, meten, wegen en zuks wat meer, kennen ze vanuut de haand zo de lucht ien. 

En dit vogeltje is n tuinfluiter (Sylvia borin), dunkt me. Doar komt de wichternoam Sylvia van.

 

Kraaien en roeken

Veur t sloapen worden ze onrusteg. t Begunt met hinneweer vliegen. Van boomtop noar boomtop.

 

Zo òfgriezelk veul zwadde vogels. Je menen sums dat der slim veul vogels op t laand zitten. Mor dat is niks vergeleken met aal die vogels die zwadde slangen en slierten deur de lucht trekken.

Vogels roepen en krassen heur schorre kreten deur de oavendlucht. Gien tientallen, et bennen der honderden. Ien grode colonnes vliegen roeken en kraaien hinneweer. 

t Störmt. De wiend gijt te keer. Ze waaien as bloadern uut de boom. 

PS: k Wiet dat Rouken/Roeken ien t Grunnegs zwadde kraaien bennen. Mor leste joaren bennen der zoveul Nederlaandse roeken bij kommen ien t noorden en t Grunnegerlaand, dat, me dunkt, k bruuk beide noamen mor: roeken en zwadde kraaien. 

Karekieten op uutvliegen

Karekieten hemmen et drok had de leste tied. n Nustje met vier eikes warren uutkommen. En der was gien òfwiekend ei. As der n groter ei ien t nust leit, lopt et met rest van d'eier noeit goed òf (dank je de koekoek). Met dit nust ging ales goed.

Vroag is wel: Hoe moak je n rechtstoande foto? Ien e noatuur is recht n vremd begrip. Nust recht, jongen recht, rijten recht?

t Nust het noeit recht hongen. Begun juni vroeg ik me al òf, hoe dit òfkalven zol. k Vond de vogeltjes niet zukse sekure baauwers. Noa de störmachtege wiend gedurende de leste weken is alles aans worden. Deur de harde wiend bennen veul rijten verwaaid en leek t nustje verdwenen. Mor et zat verstopt onder t haangende rijt.

Nog een moal op e foto. Ze begunnen al te klautern bij de stengels omhoog. En over n poar doagen begunt t vliegen.

De Riet - Wotterpoëzie III. Gedicht over vissen - filmke.

Vissen is n bizundere bezigheid. Der bennen minsen die hemmen der niks met. Mor veul dingen moe-je voaker doen om ze deurleefd te hemmen. Deur doen, komt begrip. Da's nog weer wat aans as et ok warderen kennen.

Vroeger as schoeljongen was k veul bij t wotter te vienden. Der bennen ok joaren west, da'k niet wis woar mien angels opburgen warren. t Vissen was n vergeten tiedverdrief. Doar gijt dit gedicht over.

Vissen ken rustgevend waarken. Kiek ns noar de dobber die opndel gijt. Hoe golven de dobber optillen en weer lösloaten. Ien t filmke gijt et krekt zo. En dan de weerkoatseng van de bomen ien t wotter. Ales het zien eigen licht. Elke golf geft n aandere weerspiegeleng, elke reflectie zien eigen gedachte.

Winter

Strenge winters kommen en goan geregeld. Allenneg is de moat ien de regel voak ver te zoeken ien de komst van strenge winters. Dizze winter roept toch herinneringen wakker van '79. Of toen ien '87 toen t aldernoaste kold was, met n haarde wiend, die deur merg en been ging.

Ien '79 vroor t zo haard ien buten, mor ok ien de boerderij, dat de eier van e pieken ien de hut kepot vroren. As t haard genog vrust, dan barst de schoal n keer open.

Nou har k vanmörgen ok n bevroren ei van n krielpiek, die met zien glenrooie kam niet van opholden wiet. t Ei is de nacht niet goed deurkommen.

Vanmirreg he'k nog mor wat stro ien de legkasten stopt. Dan kennen de pieken nachts de waarmte beder vastholden as ze aalmoal tegen nkander aankrupen.