Lucht ien rep en roer op de Povvert

t Huft mor n poar doagen te vriezen en wereld is aans. Ok bij de Povvert (NL: De Poffert, een van de mooister Hoe weineg der ok veraanderd is. 

 

Wereld is zo aans en nog altied geliek. Gaanzen moaken heur op veur de grode vlucht. 

Ze blieven hier bij winterdag aalsmor meer hangen. Mor dit weer wordt heur te gorteg.   

Zo nou en dan denk k nog aan de gaanzen die ik vroeger zag. Zo benoaderboar as gaanzen nou bennen, dat is niet te vergelieken met joaren zeuventeg, tachteg. 

k Wiet dat ik n keer bij ienvallend winterweer ien e verte n koppel ganzen zag delstrieken. k Wol de gaanzen van dichtbij zien en liep t laand ien. Echt noadern belukte niet. Ze warren nog minstens 150-200 m vot, of doar vlogen ze aal weer op. t Was onbegonnen waark om dichterbij te kommen. 

Tot dat k een keer n gaans zag die niet vliegen kon. t Beestje har n gebroken vleugel. k Heb hum vongen en met noar huus nommen. 

Zo as doar loater ok n knobbelzwoan bij kwam. Die kon ok niet meer vliegen.    

Bruun ies op t Hoendiep

t Is bizunder winterweer: t het waaid, t het störmd, regend, snijd en vroren. Nou is t vrijdag. De winter zel nog n poar doagen anholden. Mor of van t scheuveln veul terecht kommen zel, dat is nog mor de vroag.

t Hoendiep lag der wat stil en onheilspellend bruun bij. Vroag was of zuks bruun ies n mins vanòf Briltil langs Eemtil, en dan over Lepterdiep, noar de Leek brengen kon. Nou, t liekt veur t enne van e week der toch van kommen.

De eenden en meerkoeten hemmen heur zwemòfdruk noaloaten ien de eerste nachten van dizze week.

Vremde petronen ien e Schipsloot, die je niet zo voak zien. Dit hieronder liekt n zwempad deur t snij-ies, met n soort rotonde der ien.

Winter

Strenge winters kommen en goan geregeld. Allenneg is de moat ien de regel voak ver te zoeken ien de komst van strenge winters. Dizze winter roept toch herinneringen wakker van '79. Of toen ien '87 toen t aldernoaste kold was, met n haarde wiend, die deur merg en been ging.

Ien '79 vroor t zo haard ien buten, mor ok ien de boerderij, dat de eier van e pieken ien de hut kepot vroren. As t haard genog vrust, dan barst de schoal n keer open.

Nou har k vanmörgen ok n bevroren ei van n krielpiek, die met zien glenrooie kam niet van opholden wiet. t Ei is de nacht niet goed deurkommen.

Vanmirreg he'k nog mor wat stro ien de legkasten stopt. Dan kennen de pieken nachts de waarmte beder vastholden as ze aalmoal tegen nkander aankrupen.