Optreden ien t Bakkerscafé - 21 feberwoarie Gruupskerk

Optreden ien t Bakkerscafé ien Gruupskerk achter Bakkerij Joager op 21 feberwoarie. 

Program "Mooie woorden" ien poëzie en ien verhoalen. Schier initiatief met schiere woordkeunstenoars.

We hemmen aalmoal mooie woorden die we met moat en regel gebruken... 

Om zoaken te zacht te duden, om verschillen te overbruggen en sums om woarheid makkeleker onder ogen te zien. 

Welkom.

 

n Rooie vriekel om even bij stil te stoan

Geregeld ken je vogels aan n kaant van e weg vienden. Dit bennen veren van n verkeersslachtoffer, zo as hiet.

Lest lag midden op e weg n rooie vriekel (Torenvalk. Letien: Falco tinnunculus). 

De rooie vriekel zigst tegenswoordeg meer as vroeger. Vroeger wist ik ien e omgeving mor van een vriekelnust hoog ien n wilgeboom bij de buren. Doar harren vriekels warschienlek n stel oksters votjagd om heur ientrek te nemmen ien t nust. Zulf bennen t niet zukse goeie nustenbaauwers. Mor as ze de stried aangoan, bennen ze oksters gewoonlieks de boas.  

As schoelkiend ging ik op e fiets langs de Friese stroatweg noar dörp. Doar wer zo nou en dan n vogel met de drokte van t verkeer aanreden. Scholeksters, allerhande zeevogels, kokmiwen, zulvermiwen, eenden, ze warren der aalmoal te vienden.  

Een keer vond n vriend van mij n vleermuus. Dat was n bizundere vondst en denkelek mien eerste vleermuus die k van dichtbij zien kon.  

Vroeger was der n kirrel die waarkte bij Riekswotterstoat. Hij droeg n soort uniform en har n imposante politie-achtege kleppet op e kop. t Zel ien de joaren zesteg, begun joaren zeuventeg west hemmen. Elke poar doagen ree er op zien brommer over t fietspad de stroatweg del om te kieken of alles der nog goed bij lag. En dooie vogels hoalde er vot uut de berm.

Dat was wel n groot veurdeel van n dood dier. Je konnen van dichtbij huul precies zien hoe of dat t dier der uutzag, en hoe of dat kleuren van veren warren!

De mooiste veren bewoarde ik. En de schedel as die nog heel was, kon je schoonmoaken. Dat leste deed voak deur t beest eerst aargenswoar te bewoaren deur ien e grond te stoppen om loater weer op te groaven. t Gaf veul ienzicht ien vogels en heur veren. 

k Heb altied veul om veren geven. As ik n mooie veer leggen zag, zol k dizze oppakken en ien e buus stoppen. Die gewoonte he'k holden. Nog altied zel k even stilstoan as k veer leggen zie. 

Zun zigt der weer n gat ien

Wat n weer, docht ik de leste weken rond joarwisseleng. t Hield mor niet op - wat regen aangijt. Aan d'andere kaant: zun leek der huulmoal met uutscheiden. 

En toen was doar noa meer as 10 doagen, ien elk geval, zo voelt et aan, weer de zun.

Mien zucht van verlichteng kwam boven harde wiend uut. 

Gedicht "Om n emmerke melk" ien t Hogelaandsters

Verleden joar he'k drie gedichten schreven ien t Hogelaandsters. Onderstoand gedicht gijt over verbiendeng met gemeenschap.

Bron: Pixabay

Dat noar aanleideng van vroaggesprek met Hogelaandsters Swanny Beukemoa oet Paiterboeren. 

Om n emmerke melk stijt ok op de webstek van Gronings Vuur (mor lettertype is wat eigenoardeg, doar kiek ik me scheel op. 

Veul heil en zegen ien t nije joar

Veul heil en zegen ien t nije joar. Met dizze blog goan we t olle joar uut.  

Krekt as de sprutters. Vogels vliegen zo t nije joar ien en ze hemmen niks deur. 

Nou ken je denken dat foto mislukt is. Mor as je dit as n impressionistische òfbeeldeng beschaauwen, liekt het prachteg. 

Lest trof ik n man die kloeg over t weer. Doagen bennen zo kört, zee er. Gelukkeg aal, zee ik, want aal die grauwe en grieze doagen duren lang zat. 

t Was n roereg joar. Sums zoekt n mins grinzen op en wil zij of hij wereld groder moaken deur vedder te goan as meugelek liekt. Mor, t komt me zo veur dat grinzen sums ok minsen opzoeken. 

Tot slot nog n koartje der bij (met dank aan dochter).

 

Optreden op de Jade ien Zoltkaamp

7 december op de Winterfair ien Zoltkamp met muziek en poëzie op schip de Jade. 

Optreden van Jetta Post met laidjes ien t Grunnegs op de gitaar.

Toen kwammen der twee dichters. De West-Vloamse dichter Evelien Borgonjon - al joaren woonachteg ien Warffum met mooie verhoalen over, onder aandere, schoel en leerlingen. 

En doarnoa ondergetekende zulf. Was n mooie mirreg. Buten regende t. 

Mor binnen was t novvelk met muziek, poëzie en waarmte. Met dank aan kunstenoars en kaggel.

  

Zun ien t wotter

Zun ien t wotter schienen zien.

Da's niet zo stoer, wat wotter aangijt. Nou zellen sommege minsen denken kennen "Geef mij mor wat zunschien zunder aal dat wotter". 

Veul regend, het et zeker. Mor tussendeur schient zo nou en dan zun ok wat. 

Dizze twee rammen trekken heur niet veul aan van al t wotter. Ze doagen nkander uut. D'een stekt zien veurpoot uut. Kiek mor uut, k ben naargens bang veur en zeker niet veur dij.