Wichter is de grunneger noam veur kleine pruumkes, ok wel mirabellen noemd.
Ze warren der ien overvloed. Tied om aan e slag te goan.
Wichter is ok t woord veur meiskes. Oeit op e middelboare schoel zee k n keer "Wichter bennen lekkere dingen".
Doar begonnen jonges te lachen.
Mor ik meen wat ik zeg, zee ik.
Ze gaven me groot geliek.
Der bennen dörpen ien Grunnengen doar wordt Vries sproken. Luu proaten Grunnegs, Westerkertiers en Vries/Frysk. t Bennen dörpen as de Wilp, Moarum, Visvliet, Opende. Zo bennen der ok dörpen ien Vrieslaand doar je Frysk en varianten van t Westerkertiers heuren kennen.
Muntjeziel is zuks n dörp. Hierboven n doek hoe Muntjezielsters en Muntsjesylsters heur prissenteren - Muntje Buiten. Der bennen meer dörpen met lokoale varianten: Gerkeskloosters, Kollumers, Boerummers, voak n mengeling van Vries en Grunnegs.
Nou hemmen ze ien Noard-East Fryslân docht: "It Frysk moat foarop". En zo bennen der nije bredden kommen. Ruumte veur it Frysk en Nederlaands. En toen was der gien ruumte veur Muntjeziel.
Et voelt wat aan as t herschrieven van de Muntjezielsters geschiedenis. Dat valt mij wat òf van Noardeast Fryslân. Altied ien e bres veur minderheden. En nou ruumte opeisen veur eigen toal - en uut t oog verliezen woar n aander verlet van het - zo mor identiteit van n aander met voeten treden.
t Onevenwichteg gebruuk van t Frysk het wat weg van n toalzuvereng. Me dunkt, dat kon toch wel wat aans ien e 21ste iw.
