Tafereel aan e beek

Je moaken dingen met, dan liekt et as lopen je ien t museum. Mor werkelekheid is sums schilderachteger as t doek.

Ien t lome zummerweer drenken boeren t vee bij n òfriggeld plak aan e beek. Dizze koeien kwam ik tegen bij t kanovoaren op n beek ien West-Polen. Zo mooi en rusteg as t doar is, prachteg!

Et dut me wat denken aan onze melkkoeien vroeger. As t slim hiet weer was, warren der koeien die soavends noa t melken op e hoek van t laand aan de gracht om e boerderij zo t wotter ien liepen om wat òf te koelen. Doar stonden ze dan met heur drieën terwijl de zun aals mor vedder noar t westen opschoof.

Der hemmen ien t verleden verscheidene schilders west, die heur an zukse taferelen woagd hemmen. Risseltoaten hangen ok ien t Rieksmuseum.

Doar woar de noatuur en laandbaauw soamengoan liekt alles dreumereg. Met zuks n veurstelleng vroag k me òf woar verbeeldeng nog veur neudeg is.

Nog meer bizundere planten

Nou docht k met die rozen van e week wel n bizundere ontdekkeng doan te hemmen.

Mor der bennen meer planten met de zulfde soort bloemen. 

 

 

Wel het zuks wat bedenken kend? t Het veul weg van n overkultiveerde plant met gemodificeerde bloemen. 

Bizundere rozen

Guster zag k dizze bizundere uutwassen op n rozestruuk.

Op bloadern van ekkelbomen zien je sums n verdikkeng. Galwesp het dan zien eier leit.

Dizze rozen hemmen met n schimmel te stellen.

Donker roze bloemkes

Ze bennen zowat uutbloeid, dan worden ze nog donkerder. Met zoveul regen gijt t ok slim hard. Dizze plant met donker roze bloemkes stoan sinds n poar joar bij ons ien e tuun. Ze doen t goed met t zilvergrieze blad der onder.

'Roduitjes' hieten ze ien t Grunnegs, rooie duiten (munten); Lychrus coronaria ien t Letien. Ien t Nederlands worden ze 'prikneus' noemd. Vedders ben ik ok 'Zacht lapje' tegen kommen.

Zo nou en dan nemmen ze mij met noar de tuun veur huus, die we op e boerderij harren. Dan denk k even terug aan mien moe die zo van bloemen hield. En aan opa die de tuun deed.

Gedicht ien Prinsentuun - te Hoaren

Gien festival dit joar ien de Prinsentuun ien Stad. Vanwege corona dizze keer t poëziefestival Dichters ien e Prinsentuun ien Hoaren. Dat is n mooie lokoatsie met veul dichters. Der was mooi weer en veul mooie poëzie. 

Ien t programmoaboekje stoan gedichten van dichters uut Nederland en Vloanderen. Hieronder t gedicht Roadsel.

 

Uutvliegen

Jonge swaalfkes stoan op uutvliegen. 

Nog n dag misschien en dan begunt t vliegen. En noeit zellen ze teruggoan noar de tied dat ze niet vliegen kennen.

Wat wiet n swaalfke eiglieks van zien of heur jeugd? Hemmen ze herinnerengen an de tied dat ze hutjemutje ien t nust zatten? Wellicht kommen gebeurtenissen weerom as jonge swaalfkes older bennen en zulf heur nusten baauwen.

Kent t moar weer deurgoan

Lest was ik ien t dörp Visvliet. Der was schuurverkoop. Even kovvie drinken bij d'olle winkel van Lammert de Wind. An e muur hong n spreuk van hum: Ken t maor weer deurgoan.

Visvliet het wat bizunders veur mij. Mien oma het der woond, ok aal he'k heur noeit kend. Mor ze woonde op n boerderij ien Visvliet. As kiend kwam ik met mien moeke ien Visvliet zo nou en dan op bezoek bij n olle vraauw die vroeger bevriend was met mien oma. 

Vedders ben k as schoelier voak ien Visvliet west. Elke dag fietste k vanòf Gruupskerk noar t Lauwerscollege ien Butenpost. Elke schoeldag kwam ik op e fiets deur Visvliet. Sums stopte ik smirregs kört even veur wat snoepgoed bij de Wind. Dan "ken t mor weer deurgoan".

 

t Hoaventje lag der mooi bij tiedens de schuurverkoop.