Verbiendeng

 t Is winter, onderhaand. Mor k mos even terugdenken an dizze òfbeeldeng van oktobermoand. t Vee nog ien t land. t Is oardeg schier weer. Twee hokkelengen bennen bij nkander. 

t Witte hokkeleng leit, misschien wat aan t weerkaauwen. En d'aandere, donkere stijt der wat bij, nee niet te niksen. As je goed kieken, ken je et zien: de zwarte slikt de rug van de witte. Zol er wieten dat de witte doar juukte het? Hoe zol er doar dan achter kommen wezen? Of gijt et doar huulmoal niet om en wisseln ze heur beviendengen van de dag even uut. Hoe t ok zij, ze vernuvern heur best.

Peerdeblik en -oog

Peerd ien e manege. Oeit ree k zunder zoadel op onze pony thuus. Helster om t hoofd, bit ien e mond en doar t ging t over t laandwegje. Loater he'k wel veul op peerd met zoadel reden - ien draf en galop ien Polen deur de bossen en over de velden. Nou gijt dochter noar peerdrieles.

Dit peerd kikt rusteg noar camera. Ien t oog van t peerd zag ik mie.n beeld terug.

 

Dit zwarte peerd het n witachtege streep boven t oog. Mor t had der gien zin aan om terug te blikken. 

Kolde ien e lucht

Met zoveul kolde ien e lucht loaten takken bloadern eindelieks goan. Wat het et weer lang duurt veurdat bomen koal werden. t Groot hoefblad har et aal wat eerder opgeven. As slappe Tinussen stonden ze half oktober op heur leste bienen.

De störm an t enne van oktober perbeerde kracht van popelieren uut. Der is gien boom omwaaid. Mor der knapte aal n tak. Die het n poar doagen ien e lucht hongen, zwevend op aandere takken.

k Ben mor niet stoan bleven. Leste keer da'k der liep, was er vot. Alle bomen koal, tak weg, en ja, zeg t mor, welke boom et was. Opeens leken ze aalmoal op nkander.

Oavend veur wotterpiekjes en eenden

As de waarkdag òflopen is, goan veul minsen an e wandel, allenneg of met zien tweeën. t Wordt al weer koller en eerder donker. De ruitied van veul vogels is veurbij. Eenden hemmen n nij verenpak en kennen heur goed vertonen. Ze hemmen al weer nije poaren vörmd. Stellen van wotterpiekjes bennen bij nkander bleven. 

t Is an t enne van de dag wordt et tied te overnachten. Onder hangende takken van n treurwilg hemmen wottervogels heur verzoameld. 

Dizze òfbeeldeng kon misschien wel dudeleker. Toch, as alles niet even helder is, ken-je je der sums meer bij veurstellen.

Klaproos ien November

Gewoonleks bloeien klaprozen ien mei, juni. Sums noa n waarme tied ien e haarfst kommen der vannijs knoppen. Mor dan hemmen we nog gien bloem. Elke dag is t weer licht, mor stoadegan wordt t koller. Doar verschenen n poar knoppen enne van Oktober.  

t Is n stried veur de plant om de knop ien bloei te kriegen. Doagen goan veurbij. t Is al 1 November, een kroonbladje kikt verkreukeld de wereld ien. Vreterij rukt op ien e knop. Wachten op leste waarmte. 

Drie doagen loater is de bloem der. t Zel niet de mooiste wezen. Mor dizze opteert veur langst bloeiende klaproos van t joar.
 

Poëzie lezen digitaal - 12 en 19 november

In het kader van Winterwerk Zuidhorn geef ik een workshop Poëzie lezen. We lezen gedichten en bespreken ze met elkaar. Vanwege corona is een fysieke bijeenkomst niet mogelijk. Daarom zullen we online in een digitale bijeenkomst met elkaar poëzie lezen en delen.

Twee donderdagavonden 12 en 19 november om 20.00 uur. Je kunt je per email aanmelden. Email: willem.tjebbe.oostenbrink AT planet.nl.

Kraaien en roeken

Veur t sloapen worden ze onrusteg. t Begunt met hinneweer vliegen. Van boomtop noar boomtop.

 

Zo òfgriezelk veul zwadde vogels. Je menen sums dat der slim veul vogels op t laand zitten. Mor dat is niks vergeleken met aal die vogels die zwadde slangen en slierten deur de lucht trekken.

Vogels roepen en krassen heur schorre kreten deur de oavendlucht. Gien tientallen, et bennen der honderden. Ien grode colonnes vliegen roeken en kraaien hinneweer. 

t Störmt. De wiend gijt te keer. Ze waaien as bloadern uut de boom. 

PS: k Wiet dat Rouken/Roeken ien t Grunnegs zwadde kraaien bennen. Mor leste joaren bennen der zoveul Nederlaandse roeken bij kommen ien t noorden en t Grunnegerlaand, dat, me dunkt, k bruuk beide noamen mor: roeken en zwadde kraaien.